close
تبلیغات در اینترنت
پاسخ به شبهات|ملاقات - 20
loading...

جنبش منتظران ظهور

 

چرا امام زمان با بعضي ها بيش از چند بار ملاقات مي كند در حالي كه با بعضي افراد ديگر نه، در حالي كه شايد اعمالشان خيلي خوب باشد و يا امام زمان با برخي كه ملاقات مي كند خود را معرفي مي كند در حالي كه با بعضي ديگر به صورت ناشناس خود را معرفي مي كند؟

 

 

ابتدا بايد بدانيم که ما اكنون در حال غيبت به سر مي‌بريم و قرار نيست كسي به محضر آن عزيز برسد، مگر اينكه به طور استثناء چنين سعادتي براي كسي اتفاق بيفتد. در روايتي آمده است كه: « طوبي لمن لقيه في غيبته؛خوشا به حال كسي كه آن حضرت را در دوران غيبتش ديدار نمايد ». ديدن امام عصر در عصر غيبت امري بسيار دشوار و منافي با مصالح و حكمت هاي دوران غيبت است و تنها براي اوحدي از انسانها روي مي دهد .

وظيفه و تكليف ما در عصر غيبت كبرى،انتظار ، زمينه‏سازى براى ظهور و قيام امام زمان(عج) و آمادگى براى همراهى با او، ترويج و تبليغ آرمان‏هاى والاى امام«ع»، هم سنخى و ارتباط روحى و قلبى با آن حضرت، عمل به دستورات دينى، شناخت خواسته‏هاى او از ما و رفع موانع ظهور است.

دوران ما، عصر انتظار پويا و سازنده است و معناى آن چشم به راه بودن، دعا كردن، صبر و تحمّل داشتن و تقويت ايمان و يقين است. ما از اين طريق مى‏توانيم ارتباط روحى و قلبى عميقى با امام«ع» برقرار سازيم و هميشه و در همه جا، به فكر و ياد او باشيم و براى سلامتى و فرج آن حضرت دعا كنيم. بر اين اساس در كتاب‏هاى معتبر روايى، سفارش و دستورى مبنى بر زيارت و ملاقات با امام زمان(عج) نرسيده است. چنين خواسته‏اى، خارج از وظايف ما و الزامات غيبت كبرى است و حتّى با آن منافات دارد.

آرى اگر درخواست ملاقات با حضرت در عصر غيبت، به جهت بهره‏مندى از وجود او و مورد عنايت خاص او قرار گرفتن است، مطلوب و پسنديده است و چنانچه همراه با اخلاص، ورع، معرفت، تسليم و عشق باشد، عناياتى به انسان خواهد شد و به كمالاتى دست خواهد يافت.

 

در هر حال عدم ديدار دلايل مختلفي مي تواند داشته باشد از جمله :

1. حساسيت دوران غيبت و ضرورت حفظ جان مبارک امام زمان ؛

2. عدم شايستگي، ظرفيت و لياقت شيعيان براي ديدار ؛

3. گناهان و معاصي و عدم استواري در دين و اخلاق ؛

4. بي توجهي به رهنمودها و خواسته هاي امام زمان و مقدم کردن خواسته هاي شخصي و دنيوي بر آنها ؛

5. عدم وجود مصلحت براي ديدار ( مثلا جلوگيري از ادعاهاي گاهي نادرست افراد براي ديدا ر ) و... .

 

 

بر اين اساس آنچه وظيفه ماست تشبه به آن حضرت و پيمودن راه ايشان است . ما بايد در همه حال سرباز آماده باش آن حضرت بوده و همواره در خدمت ايشان باشيم. اين مسأله را آيه 200 سوره آل عمران بيان فرموده: «يا ايها الذين امنوا اصبروا و صابروا و رابطوا و اتقواللّه‏ لعلّكم تفلحون؛ اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، صبر كنيد و يكديگر را به صبر واداريد و مرابطه نماييد و تقوا و خداترسى را پيشه سازيد، باشد كه رستگار شويد».

امام باقر(ع) در تفسير اين آيه شريفه مى‏فرمايند: «صبر كنيد بر اداى فرايض (يعنى در انجام تكاليف الهى استقامت داشته باشيد) و در برابر دشمنان پايدارى كنيد و با امامتان (كه انتظارش را مى‏كشيد) مرابطه نماييد»، (كتاب الغنية، شيخ مفيد، ص 105)

مرابطه با امام زمان(عج) يعنى خود را به رشته ولايت او بستن و بر خدمت و پيروى و يارى او گردن نهادن و اين يكى از اركان ايمان است كه آدمى خود را به امام خويش مربوط سازد و از او جدا نشود. هم‏چنين بايد كارهايى انجام دهيم كه آن حضرت و اصحابشان انجام مى‏دهند.

 

رابطه روحي و قلبي

 

«رابطه» در لغت به معناي بستگي، علاقه و پيوند آمده است. (المنجد، ج1,ص 540). اين كلمه بر يك پيوند دو جانبه و دو طرفه دلالت دارد؛ يعني دو فردي كه با هم رابطه دارند، هر دوي آنها خواستار اين ارتباط هستند، بنابراين، به دلبستگي يك طرفه به كسي ارتباط و رابطه صدق نمي كند.

همچنين برقراري پيوند و رابطه بين دو نفر كه اصلا يكديگر را نمي شناسند ممكن نيست؛ بلكه ارتباط مي تواند از جانب يكي از دو طرف و با شناخت و علاقه و محبت او نسبت به طرف ديگر آغاز شود و زمينه ساز علاقه دو جانبه و پيوند دو طرفه بين آنها گردد.

در مورد ديدار و ارتباط با امام زمان (عج) , گفتني است که آن حضرت به عنوان يك طرف اين رابطه، ما را به خوبي مي شناسد؛ چنان كه در روايات آمده است كه آن حضرت همه شيعيان را دوست دارد و نسبت به احوال همه آنها آگاه است. در روايتي آمده است كه امام زمان (عج) خطاب به شيخ مفيدفرمود: «انا غير مهملين لمراعاتكم و لا ناسين لذكركم» يعني ما نسبت به احوال شما بي تفاوت نيستيم و ياد شما را فراموش نمي كنيم.

اين شناخت و علاقه و محبت در بالاترين درجه است. شما در مورد كدام يك از دوستان خود چنين محبتي را سراغ داريد كه هميشه و در همه احوال به ياد شما باشد و نسبت به شما احساس وظيفه كند و نسبت به اوضاع و احوال شما بي تفاوت نباشد. پس يك طرف اين ارتباط، يعني امام زمان (عج) هميشه منتظر شيعيان و پيروان خود است، تا آنها نيز با ياد او معناي حقيقي رابطه را تحقق بخشند.

طرف ديگر اين رابطه ما هستيم، مسلماً كسي كه اصلاً امام زمان خود را نشناخته و يا به درستي او را نمي شناسد، اصولاً نمي تواند با او ارتباط داشته باشد. چون هر فرد، ابتدا به فضايل و كرامات و زيبايي هاي روحي و اخلاقي و احياناً جسماني كسي آگاه مي شود و بعد از اين آگاهي است كه محبت و علاقه اي نسبت به آن شخص در دل او ايجاد شده و در قلبش احساس تمايل به رابطه با او مي كند و در مراحل بعد، احساس خود را با طرف مورد علاقه اش در ميان گذاشته و احياناً طرف مقابل هم اگر او را لايق محبت و دوستي ديد با او رابطه برقرار مي كند.

امام (عج) همه شيعيان را دوست دارند، اما ما نيز واقعاً‌او را دوست داريم؟ يا تنها ادعاي دوستي داريم؟ آيا ما اصلاً محبت امام زمان (عج) را نسبت به خود شناخته ايم تا با او دوست شويم و او را ببينيم؟يك ارتباط از شناخت آغاز مي شود و سپس باعث محبت قلبي شده و در نهايت به ارتباط حضوري و تنگاتنگ و صميمانه مي انجامد.اگر كسي بتواند آن قدر ارتباط عميق قلبي خود با حضرت را محكم كند كه شايستگي حضور در پيشگاه قدس او را پيدا كند، امكان چنين حضوري براي او فراهم است. ما در احوال بسياري از علما و بزرگان و افراد خودساخته بي ادعا مي خوانيم كه به سر منزل مقصود و نهايت درجه يك ارتباط عاشقانه رسيده اند و حقيقتاً به محضر آن حضرت مشرف شده اند. البته بعضي از آنها هنگام ملاقات حضرت را نشناخته اند و بعداً‌متوجه شده اند كه شخص مورد ملاقات حضرت صاحب الامر (عج) بوده است... .

 

ارتباط حضوري

 

ارتباط حضوري اين است كه شخص به محضر امام حضور فيزيكي پيدا كند. اين قسم به دو گونه قابل تصور است:

1 ـ امام را ببيند ولي نشناسد.

اين قسم بنابر روايات براي همه امكان دارد و اتفاق مي فتد. مرحوم صدوق يكي از نواب خاص آن حضرت نقل مي كند: امام زمان (عج) هر سال در موسم حج شركت مي كند، او مردم را مي بيند و مي شناسد ولي مردم او را مي بينند و نمي شناسند. پس رويت حضرت نه تنها امكان دارد، بلكه اتفاق هم مي افتد، ولي شايد نتوان چنين چيزي را ارتباط ناميد و منظور سوال كننده هم نبايد چنين ارتباط و رويتي باشد.

2 ـ امام را ببيند و بشناسد.

در مورد اين كه آيا اين نوع ارتباط حضوري ـ شخصي در محضر امام باشد، امام را ببيند و بشناسد ـ امكان دارد يا نه؟ بايد گفت: بله امكان دارد چون مقتضي موجود است و مانع مفقود؛ يعني دليلي ندارد اگر شخصي به لحاظ آمادگي معنوي و دوري از گناه، قابليت و شايستگي داشته باشد، حضرت با او ملاقات نكند! پس اين امكان وجود دارد، مگر اين كه مصلحتي در عدم ملاقات باشد.

علاوه بر اين داستان هاي زيادي از علما و بزرگان و اوليا الله نقل شده كه ايشان خدمت حضرت شرفياب شده اند. بعضي از آنها حضرت را در حين ملاقات مي شناختند و برخي ديگر بعد از ملاقات متوجه شدند كه در محضر امام زمان خود بودندو اين بيشتر ناشي از لطف خود امام زمان ولياقت وشايستگي اخلاقي و علمي آنان بوده است . البته اين ديدارها نيز فقط زماني صورت مي گيرد که آن حضرت اراده بفرمايد.

يكي از علاقه مندان به ملاقات حضوري آن حضرت به نام «احمد بن ابراهيم» خدمت يكي از نواب خاص امام زمان (عج) رسيد و به او شكايت كرد كه با وجود شوق زيادش نسبت به رويت مولايش امام زمان (عج) نتوانسته آن حضرت را زيارت كند! آن نايب بزرگوار به او فرمود:‌«خدا بابت شوق به تو اجر و پاداش دهد و صورت آقا را به راحتي و در سلامتي به تو نشان دهد. ولي تو اصرار نداشته باش كه آقا را ببيني، تسليم بودن در برابر او بهتر از ديدن اوست، لكن اگر مي خواهي به او توجه كني با زيارت به او توجه كن و بعد زيارت خاصي را به او تعليم داد» (مجلسي، بحارالانوار، ج9، ص 97)

پس از نظر اسلام ديدن چهره امام و حجت خدا، گرچه مطلوب است ؛ ولي مهم تر از آن شناخت ، مودت و دوست داشتن امام زمان (عج) و اطاعت و فرمانبرداري كامل از امام (عج) است. اما ارتباط فقط منحصر به ارتباط حضوري به شكل ملاقات نيست،‌ گرچه اين نوع ارتباط بسيار لذت بخش و مفيد است، ولي به راحتي نصيب هر كس نمي شود. آنچه مهم است ارتباط قلبي است و عمل به دستورات حضرت در عصر غيبت.

 

نتيجه گيري

 

دورانى كه در آن قرار داريم، دوران غيبت امام زمان(عج) است. بنابراين انتظار ديدار و ارتباط، امرى برخلاف حكمت و مصلحت امر غيبت است. بنابراين هر چند نعمت ديدار سيماى نورانى امام، نعمتى بسيار ارزشمند و يكى از الطاف الهى است؛ ولى اگر بنا بر مصالح و شرايطى، لازم باشد امام، غايب شود و پنهانى و در خفا زندگى كند و يا اينكه طلب ديدار خطرى را متوجّه آن حضرت كند؛ در اينجا بايد راضى به قضاى الهى شد و حفظ سلامتى امام را بر هر چيزى مقدّم دانست.

در زمان امام عسكرى«ع» و عصر غيبت صغرى - كه ديدار و مشاهده امام منعى نداشت و هنوز در پرده غيبت كامل قرار نگرفته بودند - تنها عده معدودى از صالحان و پرهيزگاران مى‏توانستند او را زيارت كنند. وقتى كه امام حسن عسكرى«ع»، فرزند پنج ساله خود را به وكيلش احمد بن اسحاق قمى نشان داد؛ به او فرمود: H}«يا احمد بن اسحاق! لولا كرامتك على الله و على حُججه لا عَرَضتُ عليك ابنى هذا»{H؛V} بحارالانوار، ج 52، ص 23، ح 16.{V؛ «اى احمد بن اسحاق! اگر منزلت و كرامت تو در نزد خدا و حجّت‏هاى او نبود، اين فرزندم را به تو نشان نمى‏دادم».

پس اصل كلى در زمان غيبت كبرى، بر عدم ملاقات و ارتباط با آن حضرت استوار است و ما هيچ تكليف و يا دستورى مبنى بر تقاضاى ديدار و رؤيت نداريم و هيچ دليلى نيز وجود ندارد كه ما سعى كنيم با دعا، چله نشينى، ذكر و اوراد و... حتماً به محضر آن امام همام مشرّف شويم. حتّى به جهت سوء استفاده‏هاى فراوانى كه از اين امر شده، بايد به شدّت از آن دورى كنيم و تنها به فكر ارتباط روحى و قلبى با امام زمان(عج) باشيم. البته به يقين بزرگانى چون بحرالعلوم، ابن طاووس، مقدّس اردبيلى و... به محضر آن حضرت مشرّف شده و او را زيارت كرده‏اند؛ اگرچه خود، ادعايى در اين زمينه نداشته‏اند؛ ولى اين ديدارها را تأييد كرده‏اند. هم‏چنين آن حضرت نيز در موارد ضرورى و نياز، به يارى گرفتاران و محتاجان شتافته و به دستگيرى از آنها پرداخته است. از اين رو مى‏توانيم بگوييم كه امكان ديدار و مشاهده حضرت در عصر غيبت كبرى، به صورت خيلى محدود و يا بر اثر ضرورت وجود دارد و اين توفيق و سعادت بزرگى است كه شامل عده‏اى خاص و اندك مى‏شود.

در ضمن بايد بدانيم که در صدر اسلا خيلي از افراد به محضر امامان معصوم مي رسيدند ولي عده کمي از اين ديدارها بهره مي گرفتند و درس مي آموختند ؛اما عده اي ديگر همچون سنگ و بدتر از آن بوده و به جهت قساوت قلب و جهل و ناداني و... نه تنها توشه بر نمي گرفتند ؛ بلکه از دشمنان آن بزر گواران بودند!!

 

تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
درباره ما
سایت جنبش منتظران ظهور جهت عضویت در "جنبش منتظران ظهور" عدد "313" را به سامانه پیام کوتاه 660008178 ارسال فرمائید. آدرس وبسایت جنبش : درصورت بروز هرگونه مشکل با مسئول روابط عمومی جنبش آقای هژیری تماس حاصل فرمائید . 09380694275
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • پیوندهای روزانه
    تبلیغات
    صلوات شمار


    آمار سایت
  • کل مطالب : 640
  • زمان غیبت

    از زمان غیبت امام زمان(عج) تاکنون 1141سال شمسی2 ماه 12 روز 18 ساعت 56 دقیقه 13 ثانیه گذشته است
    و زمان 36010810573.958 همچنان در گذر است
    آیا هنوز زمان آن نرسیده که خودمان را برای ظهور او آماده کنیم؟
    اوقات شرعی