close
تبلیغات در اینترنت
پاسخ به شبهات|ملاقات - 23
loading...

جنبش منتظران ظهور

لیتک کانال جنبش منتظران ظهور در تلگرام

با عرض سلام

قابل توجه کاربران محترم

لینک کانال "جنبش منتظران ظهور" در تلگرام به آدرس زیر می باشد .

https://telegram.me/zohoor313_ir


 

چرا ديدن حضرت مهدي عليه السلام فقط براي عده بسيار خاصي ممكن است؟ (اگر امامان را به صورت حضوري درك كنيم، تأثير بسيار بيشتري روي انسان مي‏گذارد كما اينكه افراد با معرفت و خودساخته كه در حال حاضر زنده هستند در برخورد حضوري تأثير عجيبي روي انسان مي گذارند)

 

براي دست يابي به پاسخ مناسب بايد به نكاتي توجه كرد:

بحث ديدار حضرت، تحت عنوان كلي رابطه و ارتباط با ايشان قرار مي گيرد.

1 ـ «رابطه» در لغت به معناي بستگي، علاقه و پيوند آمده است. (المنجد، ج1,ص 540). اين كلمه بر يك پيوند دو جانبه و دو طرفه دلالت دارد؛ يعني دو فردي كه با هم رابطه دارند، هر دوي آنها خواستار اين ارتباط هستند، بنابراين، به دلبستگي يك طرفه به كسي ارتباط و رابطه صدق نمي كند.

همچنين برقراري پيوند و رابطه بين دو نفر كه اصلا يكديگر را نمي شناسند ممكن نيست؛ بلكه ارتباط مي تواند از جانب يكي از دو طرف و با شناخت و علاقه و محبت او نسبت به طرف ديگر آغاز شود و زمينه ساز علاقه دو جانبه و پيوند دو طرفه بين آنها گردد.

در مورد ديدار و ارتباط با امام زمان (عج) , گفتني است که آن حضرت به عنوان يك طرف اين رابطه، ما را به خوبي مي شناسد؛ چنان كه در روايات آمده است كه آن حضرت همه شيعيان را دوست دارد و نسبت به احوال همه آنها آگاه است. در روايتي آمده است كه امام زمان (عج) خطاب به شيخ مفيدفرمود: «انا غير مهملين لمراعاتكم و لا ناسين لذكركم» يعني ما نسبت به احوال شما بي تفاوت نيستيم و ياد شما را فراموش نمي كنيم.

اين شناخت و علاقه و محبت در بالاترين درجه است. شما در مورد كدام يك از دوستان خود چنين محبتي را سراغ داريد كه هميشه و در همه احوال به ياد شما باشد و نسبت به شما احساس وظيفه كند و نسبت به اوضاع و احوال شما بي تفاوت نباشد. پس يك طرف اين ارتباط، يعني امام زمان (عج) هميشه منتظر شيعيان و پيروان خود است، تا آنها نيز با ياد او معناي حقيقي رابطه را تحقق بخشند.

طرف ديگر اين رابطه ما هستيم، مسلماً كسي كه اصلاً امام زمان خود را نشناخته و يا به درستي او را نمي شناسد، اصولاً نمي تواند با او ارتباط داشته باشد. چون هر فرد، ابتدا به فضايل و كرامات و زيبايي هاي روحي و اخلاقي و احياناً جسماني كسي آگاه مي شود و بعد از اين آگاهي است كه محبت و علاقه اي نسبت به آن شخص در دل او ايجاد شده و در قلبش احساس تمايل به رابطه با او مي كند و در مراحل بعد، احساس خود را با طرف مورد علاقه اش در ميان گذاشته و احياناً طرف مقابل هم اگر او را لايق محبت و دوستي ديد با او رابطه برقرار مي كند.

امام (عج) همهشيعيان را دوست دارند، اما ما نيز واقعاً‌او را دوست داريم؟ يا تنها ادعاي دوستي داريم؟ آيا ما اصلاً محبت امام زمان (عج) را نسبت به خود شناخته ايم تا با او دوست شويم و او را ببينيم؟

2 ـ همان طور كه بيان شد، جريان يك ارتباط از شناخت آغاز مي شود و سپس باعث محبت قلبي شده و در نهايت به ارتباط حضوري و تنگاتنگ و صميمانه مي انجامد.

اگر كسي بتواند آن قدر ارتباط عميق قلبي خود با حضرت را محكم كند كه شايستگي حضور در پيشگاه قدس او را پيدا كند، قطعاً امكان چنين حضوري براي او فراهم است. ما در احوال بسياري از علما و بزرگان و افراد خودساخته بي ادعا مي خوانيم كه به سر منزل مقصود و نهايت درجه يك ارتباط عاشقانه رسيده اند و حقيقتاً به محضر آن حضرت مشرف شده اند. البته بعضي از آنها هنگام ملاقات حضرت را نشناخته اند و بعداً‌متوجه شده اند كه شخص مورد ملاقات حضرت صاحب الامر (عج) بوده است. مثل ماجراي علي بغدادي و حاج سيد احمد رشتي كه ماجراي ايشان در كتاب :«مفاتيح الجنان» نقل شده و داستان هاي بسيار ديگر.

توضيح اين كه ارتباط با امام زمان (عج) به دو صورت قابل تصور است:

الف) حضوري

ب) قلبي

حال سوال اين است كه آيا اين دو نوع ارتباط امكان پذير است؟ براي دريافت پاسخ مناسب، هر يك را مستقلاً بررسي مي نماييم:

الف) ارتباط حضوري اين است كه شخص به محضر امام حضور فيزيكي پيدا كند. اين قسم نيز به دو گونه قابل تصور است:

1 ـ امام را ببيند ولي نشناسد.

اين قسم بنابر روايات براي همه امكان دارد و اتفاق مي فتد. مرحوم صدوق يكي از نواب خاص آن حضرت نقل مي كند: امام زمان (عج) هر سال در موسم حج شركت مي كند، او مردم را مي بيند و مي شناسد ولي مردم او را مي بينند و نمي شناسند. پس رويت حضرت نه تنها امكان دارد، بلكه اتفاق هم مي افتد، ولي شايد نتوان چنين چيزي را ارتباط ناميد و منظور سوال كننده هم نبايد چنين ارتباط و رويتي باشد.

2 ـ امام را ببيند و بشناسد.

در مورد اين كه آيا اين نوع ارتباط حضوري ـ شخصي در محضر امام باشد، امام را ببيند و بشناسد ـ امكان دارد يا نه؟ بايد گفت: بله امكان دارد چون مقتضي موجود است و مانع مفقود؛ يعني دليلي ندارد اگر شخصي به لحاظ آمادگي معنوي و دوري از گناه، قابليت و شايستگي داشته باشد، حضرت با او ملاقات نكند! پس اين امكان وجود دارد، مگر اين كه مصلحتي در عدم ملاقات باشد.

علاوه بر اين داستان هاي زيادي از علما و بزرگان و اوليا الله نقل شده كه ايشان خدمت حضرت شرفياب شده اند. بعضي از آنها حضرت را در حين ملاقات مي شناختند و برخي ديگر بعد از ملاقات متوجه شدند كه در محضر امام زمان خود بودندو اين بيشتر ناشي از لطف خود امام زمان ولياقت وشايستگي اخلاقي و علمي آنان بوده است . البته اين ديدارها نيز فقط زماني صورت مي گيرد که آن حضرت اراده بفرمايد.

يكي از علاقه مندان به ملاقات حضوري آن حضرت به نام «احمد بن ابراهيم» خدمت يكي از نواب خاص امام زمان (عج) رسيد و به او شكايت كرد كه با وجود شوق زيادش نسبت به رويت مولايش امام زمان (عج) نتوانسته آن حضرت را زيارت كند! آن نايب بزرگوار به او فرمود:‌«خدا بابت شوق به تو اجر و پاداش دهد و صورت آقا را به راحتي و در سلامتي به تو نشان دهد. ولي تو اصرار نداشته باش كه آقا را ببيني، تسليم بودن در برابر او بهتر از ديدن اوست، لكن اگر مي خواهي به او توجه كني با زيارت به او توجه كن و بعد زيارت خاصي را به او تعليم داد» (مجلسي، بحارالانوار، ج9، ص 97)

پس از نظر اسلام ديدن چهره امام و حجت خدا، گرچه مطلوب است ولي مهم تر از آن شناخت ، مودت و دوست داشتن امام زمان (عج) و اطاعت و فرمانبرداري كامل از امام (عج) است. اما ارتباط فقط منحصر به ارتباط حضوري به شكل ملاقات نيست،‌ گرچه اين نوع ارتباط بسيار لذت بخش و مفيد است، ولي به راحتي نصيب هر كس نمي شود. آنچه مهم است ارتباط قلبي است و عمل به دستورات حضرت در عصر غيبت.

ب) ارتباط قلبي اين است كه شخص بدون آن كه در محضر امام حضر فيزيكي داشته باشد، قلب و روحش با امام ارتباط برقرار كند؛اعم از اين كه با زبانش با امام سخن بگويد و براي او دعا كند و يا با قلبش سخن بگويد.

آيا چنين ارتباطي ممكن است و اگر ممكن است چه راه هايي براي برقراري بهتر اين ارتباط هست؟

در پاسخ عرض مي كنيم: بله؛‌چنين ارتباطي ممكن است. ائمه (ع) در هر حال در هر زمان و در هر مكان كه باشيم صداي ما را مي شنوند و از حال ما خبر دارند. ما در اذن دخود حرم امام معصوم مي گوييم: «اشهد انك تسمع كلامي و تشهد مقامي»؛ يعني گواهي مي دهم كه تو كلام مرا مي شنوي و شاهد و موقعيت من هستي. روايات زيادي هست كه دلالت بر اين دارند كه ائمه (ع) و پيامبر اكرم(ص) از حال ما خبر دارند. در ماجراي اويس قرني مي خوانيم كه او علاقه زيادي به پيامبر داشت و بسيار علاقه مند بود كه آن حضرت را ببيند، ولي هيچ وقت موفق به ديدار محبوبش نشد و در عين حال پيامبر از او و از عشق او كاملاً با خبر بود.

در روايتي فرمود: «رائحه بهشت از جانب قرن مي وزد، اي اويس چقدر مشتاق توام. هر كس او را ديد سلام مرا به او برساند. حضرت در ادامه ي حديث مي فرمايد: او هرگز مرا نخواهد ديد و بعد از من در ركاب علي (ع) در صفين به شهادت مي رسد.»

پس حجت خدا شاهد بر احوال ما است و از آنچه در دل داريم، بر زبان جاري كنيم يا نكنيم، با خبر است. پس ما به راحتي در هر حال مي توانيم با امام خود سخن بگوييم و با او ارتباط داشته باشد.

در اين جا به ذكر چند رهنمود از حضرت آيت الله بهجت براي نيل و دسترسي به شايستگي ملاقات حضوري يا ارتباط با آن حضرت مي پردازيم:

ايشان در پاسخ به سوال كساني كه خواستار زيارت و ملاقات با امام زمان (عج) مي باشند،‌مي فرمايد: زياد صلوات اهداي وجود مقدسش نماييد، مقرون به دعاي تعجيل فرجش (اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم) و زياد به مسجد جمكران مشرف شويد، با اداي نمازهايش. در جاي ديگر در زمينه راه هاي ارتباط با امام زمان (عج) مي فرمايد: راه هاي ارتباط با خدا،‌طاعت خدا و طاعت امام زمان (عج) است و تشخيص آن با تطبيق عمل به دفتر شرع؛ يعني رساله علميه صحيحه است. وي در جاي ديگر در جواب كسي كه مي پرسد چگونه رابطه خويش را با اهل بيت (ع) خصوصاً امام عصر تقويت كنيم، مي فرمايد: اطاعت و فرمانبرداري از خدا بعد از شناخت او موجب محبت به او، و محبت به كساني كه خداوند آنها را دوست مي دارد، مي شود كه عبارتند از انبياء و اوصيا كه محبوب ترين ايشان به خداوند حضرت محمد (ص) و آل او (ع) هستند و نزديك ترين ايشان به ما صاحب الامر (عج) مي باشد.

راه هاي ديگري نيز براي ارتباط با امام زمان (عج) بيان شده از جمله:

1 ـ زيارت آل ياسين : خود حضرت توصيه فرمودند: هرگاه مي خواهيد به ما توجه كنيد، اين زيارت را بخوانيد.

2 ـ زيارت جامعه كبيره: اين زيارت براي ارتباط با همه معصومان (ع) توصيه شده كه در مفاتيح الجنان نيز موجود است.

3 ـ دعاي عهد: از حضرت صادق (ع) روايت شده: هر كس چهل صباح اين دعا را بخواند از ياران حضرت مهدي خواهد بود و اگر قبل از قيام او بميرد خدا او را از قبر خارج مي كند. در اين دعا براي ديدار آن حضرت آمده است: « اَللّهُمَّ اَرِنِي الطَّلْعَةَ الرَّشيدَةَ والْغُرَّةَ الْحَمِيدَةَ واكْحُلْ ناظِري بِنظْرَةٍ مِنّي إلَيهِ وَعَجِّلْ فَرَجَهُ وَسَهِّلْ مَخْرَجَهُ وَاَوُسِعْ مَنْهَجهُ وَاسْلُكْ بي مَحَجَّتَهُ وَاَنْفِذْ اَمْرَهُ ...» .

4 ـ زيارت بسياري براي حضرت ولي عصر در بحارالانوار ذكر شده است. از جمله آنها زيارتي است كه در سرداب حضرت خوانده مي شود و در آن اين دعاها براي رويت حضرت موجود است: «اللهم أرنا وجه وليّك الميمون في حياتنا وبعد المنون ...»

5 ـ دعاي ندبه: اين دعا در اعياد چهارگانه (جمعه، عيدفطر‌، عيد قربان و عيد غدير) خوانده مي شود. ادعيه و زيارات ديگري نيز در كتاب شريف مفاتيح الجنان و كتب مفصل ديگر مثل بحارالانوار آمده است. علاوه بر اين بعضي از علماي بزرگ در اين زمينه توصيه هايي داشته اند.

نکته پاياني

در پايان بايد بدانيم دورانى كه در آن قرار داريم، دوران غيبت امام زمان(عج) است. بنابراين انتظار ديدار و ارتباط، امرى برخلاف حكمت و مصلحت امر غيبت است. بنابراين هر چند نعمت ديدار سيماى نورانى امام، نعمتى بسيار ارزشمند و يكى از الطاف الهى است؛ ولى اگر بنا بر مصالح و شرايطى، لازم باشد امام، غايب شود و پنهانى و در خفا زندگى كند و يا اينكه طلب ديدار خطرى را متوجّه آن حضرت كند؛ در اينجا بايد راضى به قضاى الهى شد و حفظ سلامتى امام را بر هر چيزى مقدّم دانست.

ديدارهايي هم که شما اشاره کرده ايد , محدود و استثنايى و با پنهان زيستى و غيبت امام زمان(عج)، منافاتى ندارد و چون از طرف خود آن حضرت و با اراده او صورت مى‏گيرد، خطرى را براى ايشان به وجود نمى‏آورد. وظيفه ما نيز تلاش جهت برقرارى ارتباط روحى و معنوى با حضرت و عمل به خواسته‏ها و دستورات او است. به يقين اگر ما از گناهان دورى و به تكاليف دينى خود عمل كنيم، مورد توجّه و عنايت آن حضرت بوده، از دعاها و تفضّلات ايشان بهره‏مند خواهيم شد. حتّى در زمان امام عسكرى«ع» و عصر غيبت صغرى - كه ديدار و مشاهده امام منعى نداشت و هنوز در پرده غيبت كامل قرار نگرفته بودند - تنها عده معدودى از صالحان و پرهيزگاران مى‏توانستند او را زيارت كنند. وقتى كه امام حسن عسكرى«ع»، فرزند پنج ساله خود را به وكيلش احمد بن اسحاق قمى نشان داد؛ به او فرمود: H}«يا احمد بن اسحاق! لولا كرامتك على الله و على حُججه لا عَرَضتُ عليك ابنى هذا»{H؛V} بحارالانوار، ج 52، ص 23، ح 16.{V؛ «اى احمد بن اسحاق! اگر منزلت و كرامت تو در نزد خدا و حجّت‏هاى او نبود، اين فرزندم را به تو نشان نمى‏دادم».

پس اصل كلى در زمان غيبت كبرى، بر عدم ملاقات و ارتباط با آن حضرت استوار است و ما هيچ تكليف و يا دستورى مبنى بر تقاضاى ديدار و رؤيت نداريم و هيچ دليلى نيز وجود ندارد كه ما سعى كنيم با دعا، چله نشينى، ذكر و اوراد و... حتماً به محضر آن امام همام مشرّف شويم. حتّى به جهت سوء استفاده‏هاى فراوانى كه از اين امر شده، بايد به شدّت از آن دورى كنيم و تنها به فكر ارتباط روحى و قلبى با امام زمان(عج) باشيم. البته به يقين بزرگانى چون بحرالعلوم، ابن طاووس، مقدّس اردبيلى و... به محضر آن حضرت مشرّف شده و او را زيارت كرده‏اند؛ اگرچه خود، ادعايى در اين زمينه نداشته‏اند؛ ولى اين ديدارها را تأييد كرده‏اند. هم‏چنين آن حضرت نيز در موارد ضرورى و نياز، به يارى گرفتاران و محتاجان شتافته و به دستگيرى از آنها پرداخته است. از اين رو مى‏توانيم بگوييم كه امكان ديدار و مشاهده حضرت در عصر غيبت كبرى، به صورت خيلى محدود و يا بر اثر ضرورت وجود دارد و اين توفيق و سعادت بزرگى است كه شامل عده‏اى خاص و اندك مى‏شود.

در ضمن باي د بدانيم که در صدر اسلا خيلي از افراد به محضر امامان معصوم مي رسيدند ولي عده کمي از اين ديدارها بهره مي گرفتند و درس مي آموختند ؛اما عده اي ديگر همچون سنگ وبدتر از آن بوده و به جهت قساوت قلب و جهل و ناداني و... نه تنها توشه بر نمي گرفتند ؛ بلکه از دشمنان آن بزر گواران بودند!!

 

تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
درباره ما
سایت جنبش منتظران ظهور جهت عضویت در "جنبش منتظران ظهور" عدد "313" را به سامانه پیام کوتاه 660008178 ارسال فرمائید. آدرس وبسایت جنبش : درصورت بروز هرگونه مشکل با مسئول روابط عمومی جنبش آقای هژیری تماس حاصل فرمائید . 09380694275
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • پیوندهای روزانه
    صلوات شمار


    آمار سایت
  • کل مطالب : 648
  • زمان غیبت

    از زمان غیبت امام زمان(عج) تاکنون 1141سال شمسی2 ماه 12 روز 18 ساعت 56 دقیقه 13 ثانیه گذشته است
    و زمان 36010810573.958 همچنان در گذر است
    آیا هنوز زمان آن نرسیده که خودمان را برای ظهور او آماده کنیم؟
    اوقات شرعی